UUID oluşturucu

UUID (evrensel benzersiz tanımlayıcı), veritabanı satırları, dosyalar, olaylar, mesajlar, API kaynakları gibi şeyleri etiketlemek için kullanılan 128 bitlik bir değerdir ve kimliği dağıtan merkezi bir otorite gerektirmez. Herhangi bir makine bağımsız olarak bir tane üretebilir ve başkasınınkiyle çakışmayacağına güvenebilir.

Bu üreteç en yaygın tür olan sürüm 4 UUID'leri üretir. Bir v4 UUID neredeyse tamamen rastgeledir: 128 bitinin 122'si rastgele bir kaynaktan gelir, kalan 6 bit ise sürümü ve varyantı belirtmek için sabittir. Tanıdık 8-4-4-4-12 gruplamasıyla 32 onaltılık hane olarak yazılır.

Beşerlik her grup, platformunun kriptografik olarak güvenli rastgelelik kaynağıyla üretilir; bu, güvenlik açısından hassas rastgelelikte kullanılan kaynağın aynısıdır, öngörülebilir bir sözde rastgele fonksiyon değil. Yeni bir grup için istediğin zaman tekrar Çalıştır'a bas.

Benzersizlik kesin bir garanti değil, bir olasılık meselesidir, ancak sayılar iç rahatlatıcıdır: 122 rastgele bitle, tek bir çakışma olasılığı anlamlı hale gelmeden önce milyarlarca UUID üretmen gerekir. Pratikte hemen her uygulama için bu, benzersiz sayılır.

Yalnızca benzersiz bir kimliğe ihtiyacın varsa sürüm 4 doğru varsayılandır. Sıralama önemliyse sürüm 7, baştaki bitlerine bir zaman damgası kodlar, böylece kimlikler oluşturulma zamanına göre sıralanır ve veritabanı dizinleri tamamen rastgele v4 anahtarlarına kıyasla daha derli toplu kalır. v4 ile v7 karşılaştırmasını ele alan Rehber yazısı bu ödünleşmeyi ayrıntılı anlatır.

Yaygın kullanımlar arasında birincil anahtarlar, bir isteği güvenle tekrarlanabilir kılan etkisizlik anahtarları, bir isteği servisler arasında izlemek için ilişkilendirme kimlikleri ve benzersiz dosya adları vardır. Bir v4 UUID'nin rastgele olduğunu ama gizli olmadığını unutma; bu yüzden tek başına güvenlik jetonu veya parola olarak kullanılmamalıdır.